Przejdź do głównej treści

Klasyfikacja akustyczna - izolacyjność dźwięków powietrznych

Izolacyjność NORMA PN-EN 1793-2:2012

Izolacyjność dźwięków powietrznych - DLr

Izolacyjność dźwięków powietrznych jest jednym z podstawowych parametrów określających skuteczność ekranów akustycznych. Opisuje ona zdolność ekranu lub obudowy przeciwhałasowej do ograniczenia przenikania dźwięku przez przegrodę.

Klasyfikacja izolacyjności akustycznej ekranów akustycznych została określona w normie PN-EN 1793-2

Na czym polega izolacyjność akustyczna?

Gdy fala dźwiękowa dociera do ekranu akustycznego, część energii:

  • zostaje odbita,
  • część może zostać pochłonięta,
  • a część może przeniknąć przez przegrodę.

Izolacyjność akustyczna opisuje, jak skutecznie ekran ogranicza to przenikanie dźwięku na drugą stronę przegrody. Im wyższa izolacyjność, tym mniejsza ilość energii akustycznej przechodzi przez ekran.

Norma PN-EN 1793-2:2012 – klasyfikacja izolacyjności

Zgodnie z normą PN-EN 1793-2:2012 izolacyjność dźwięków powietrznych określa się za pomocą jednoliczbowego wskaźnika DLR, wyrażonego w decybelach [dB].

Na tej podstawie ekrany akustyczne klasyfikuje się do klas akustycznych B: Klasa izolacyjności Zakres DLR [dB]

Im wyższa klasa (B3), tym lepsza zdolność ograniczania przenikania dźwięku przez ekran

 

Izolacyjność a skuteczność ekranowania w praktyce

Wysoka izolacyjność akustyczna jest szczególnie istotna:

  • w przypadku ekranów zlokalizowanych blisko zabudowy,
  • przy ochronie obiektów wymagających wysokiego komfortu akustycznego,
  • tam, gdzie kluczowe jest ograniczenie hałasu po stronie chronionej.

Należy jednak pamiętać, że izolacyjność nie działa samodzielnie – skuteczność ekranowania zależy od wielu czynników, takich jak geometria ekranu, jego wysokość, lokalizacja oraz pozostałe właściwości akustyczne.

 

Zjawiska fizyczne wpływające na skuteczność ekranowania

Skuteczność działania ekranu akustycznego jest wynikiem współdziałania kilku zjawisk fizycznych:

  • izolacyjności akustycznej – ograniczenia przenikania dźwięku,
  • pochłaniania dźwięku – redukcji odbić,
  • rozpraszania fal akustycznych,
  • dyfrakcji fali akustycznej – zjawiska zmiany kierunku rozchodzenia się fali oraz kształtu powierzchni falowej na krawędziach przeszkód (szczelin lub przesłon).

Wszystkie te elementy muszą być uwzględnione na etapie projektowania zabezpieczeń przeciwhałasowych.

Izolacyjność a pochłanianie – istotna różnica

W praktyce często mylone są pojęcia:

  • izolacyjności akustycznej (klasy B),
  • pochłaniania dźwięku (klasy A).

Izolacyjność określa, ile dźwięku przechodzi przez ekran, natomiast pochłanianie – ile energii dźwięku zostaje zredukowane na jego powierzchni. Dopiero właściwe połączenie obu parametrów pozwala uzyskać skuteczne i trwałe ograniczenie hałasu.

Podsumowanie

Klasyfikacja akustyczna izolacyjności dźwięków powietrznych według normy PN-EN 1793-2:2012 umożliwia obiektywną ocenę zdolności ekranów akustycznych do ograniczania przenikania hałasu. Wysoka klasa izolacyjności, połączona z odpowiednim pochłanianiem oraz prawidłowym projektem, stanowi podstawę skutecznej ochrony przed hałasem.